Ojcostwo bez granic, czyli rola ojca w kształtowaniu psychiki i charakteru dziecka

O tym, że obecność matki jest niezbędna dziecku do prawidłowego rozwoju już od pierwszych chwil życia, wie z pewnością każdy z nas. Archetyp matki jest dosyć mocno zakorzeniony w każdej kulturze i świadomości kobiet na całym świecie. To na barkach matki spoczywa obowiązek pielęgnacji i wychowania potomstwa oraz strzeżenie domowego ogniska. Od pewnego czasu jednak stopniowo w tę intymną przestrzeń z powodzeniem wkraczają ojcowie odczuwając na własnej skórze radości i wzruszenia płynące z ojcostwa.

Mit ojca, którego jedynym zadaniem jest zapewnienie bytu rodzinie na szczęście odchodzi w niepamięć. Ojcowie wyszli poza ramy stereotypu i dzięki swojej otwartości oraz ciekawości świata, doskonale odnaleźli się w dziecięcym świecie uruchamiając w sobie nieznane dotychczas pokłady emocji i empatii. Coraz częściej można spotkać mężczyzn na porodówce podczas wspólnego porodu, nie boją się oni także pielęgnacji noworodka, przejmując część obowiązków od kobiet. Położne i dziecięcy psycholodzy podkreślają wielokrotnie ogromną rangę kontaktu dziecka zarówno z matką, jak i ojcem stawiając je niejednokrotnie na równi. Mimo iż miłość ojcowska znacznie różni się od matczynej, to jest niemniej od niej potrzebna. Dlatego też tak ważne jest, aby już od pierwszych chwil życia dziecko miało bliski kontakt z ojcem. Dla noworodka będzie to odczuwanie dotyku i ciepła ojca, które z czasem stanie się dla niego synonimem bezpieczeństwa, niemowlak oswaja się z twarzą i głosem, a starsze dziecko uczestniczy w ojcowskich zabawach.

Ojcowie świetnie zajmują się dziećmi – męski sposób postrzegania świata, który stoi w zdecydowanej opozycji do kobiecego jest dla dziecka doskonałym symulatorem rozwoju intelektualnego i sposobem na naukę radzenia sobie ze strachem i lękiem. Ojcowskie zabawy są zdecydowanie bardziej odważne, uczą nowych umiejętności motorycznych. Ta zadaniowość stymuluje rozwój mózgu i sprawia, że dziecko poznaje świat wielowymiarowo. Jednocześnie wspólne oswajanie strachu i lęku skutkuje tym, że ojciec w świadomości dziecka staje się ostoją i instancją, do której przychodzi się w problemami. Relacja z ojcem ulega naturalnym przemianom w miarę upływu lat, jednak nigdy nie słabnie. Nawet w życiu dorosłym odwołujemy się do zachowań naszych ojców, przychodzimy do nich po radę lub bazujemy na ich doświadczeniu. Kobiety wybierając partnerów bardzo często podświadomie szukają w nich cech, które odpowiadają rysom charakteru ich ojców.

Ojciec jest niezastąpionym elementem dziecięcego świata, którego nie jest w stanie zastąpić żaden inny członek rodziny. Do prawidłowego rozwoju dziecka potrzebna jest równowaga żywiołów – kobiecej delikatności, troski i opiekuńczości oraz męskiej odwagi, aktywności i zadaniowości. Brak jednego z pierwiastków jest niemożliwy do zastąpienia. Można tylko minimalizować skutki jego utraty.

One comment

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *