Świat widziany oczami Pabla Picassa

Pablo Picasso jest bez wątpienia najbardziej rozpoznawalnym współczesnym malarzem. Jego dzieła znają nie tylko krytycy sztuki, ale także bliżej nie związani z malarstwem ludzie. Napisano o nim niezliczoną ilość artykułów i książek, a jego popularność nie słabnie mimo że zmarł ponad 4o lat temu. W czym tkwi sukces malarstwa Picassa?

Na pierwszy rzut oka obrazy Picassa wydają się być mało interesujące, jeżeli chociażby odniesiemy je do malarstwa Matejki czy Wyczółkowskiego. Toporne, geometryczne kształty, płaskie figury i futurystyczne wariacje z początku powodowały niemałe zdziwienie i poczucie, że sztuka zawędrowała na nieznane i dość mgliste tory. Bynajmniej, na naszych oczach kształtował się nowy nurt malarstwa współczesnego – kubizm.

Mimo, iż Picasso nie był prekursorem kubizmu, to właśnie jego Panny z Avinionu stały się najpopularniejszym obrazem namalowanym w tym nurcie, idealnie realizując jego postulaty. Kubizm bowiem sprzeciwiał się zdecydowanie tradycyjnej budowie przestrzennej dzieła, odrzucając reguły perspektywy i upraszczając zdecydowanie elementy kompozycji. Dotychczas malarstwo miało za zadanie wiernie odzwierciedlać świat, przenosząc na płótno postaci i zdarzenia w formie jak najbardziej zbliżonej do rzeczywistości. Kubiści dokonują czegoś zupełnie odwrotnego – rozbijają rzeczywistość na elementy składowe widząc ją jako zespół geometrycznych kształtów. To właśnie na pokazaniu fragmentaryczności świata zależało im najbardziej. Tym samym zerwano też jednoznacznie z przekazywania piękna. Tytułowe kobiety z obrazu Picassa to nie piękne zamożna damy, a prostytutki, których sylwetki są połamane i kanciaste a twarze przypominają afrykańskie rzeźby. Mimo iż kubizm zwracał się zdecydowanie w kierunku przedstawiania martwej natury, to właśnie malowidło ilustrujące barcelońskie prostytutki służy jako wzorcowe płótno kubizmu.

Wyznaczniki kubizmu poza zerwaniem z tradycyjnym wizerunkiem malarstwa i zakwestionowaniem piękna, niosły jeszcze jedno ważne przesłanie. Sztuka powinna być tworzona nie tylko dla oka ale także i dla umysłu odbiorcy. Stąd wyjaskrawienie kształtów, zerwanie z proporcją i perspektywą. Widz ma dostrzec wszystko, a nie jedynie to, na co pozwala oko. Kubizm był bez wątpienia ogromnym zaskoczeniem dla zwolenników malarstwa tradycyjnego, którego zadaniem było jedynie cieszenie oka. Picasso zaczynał tam, gdzie inni kończyli, rozbijał rzeczywistość na elementy składowe i łączył je na nowo według własnego uznania. Jego świat był ostry i nieprzewidywalny, tyleż zaskakujący co fascynujący.

2 komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *